«ΕΦΥΓΕ» Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ!

0
223

Σοκ προκαλεί η είδηση του θανάτου του δημοσιογράφου, Φίλιππου Συρίγου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το Σάββατο σε ηλικία 65 ετών, νικημένος από την επάρατη νόσο, με αποτέλεσμα το ελληνικό μπάσκετ να είναι πλέον αρκετά φτωχότερο.

Ο Φίλιππος Συρίγος είχε συνδέσει το όνομα του κυρίως με το μπάσκετ, από τις αρχές ήδη της δεκαετίας του 1980, ενώ έγινε γνωστός στο πανελλήνιο, με τις συγκλονιστικές περιγραφές του στους αγώνες του «χρυσού» ευρωμπάσκετ του 1987.

Είχε συνεργαστεί με εφημερίδες, τηλεοπτικά κανάλια καθώς και περιοδικά του χώρου, ενώ διακρίθηκε επίσης για την αιχμηρή του γραφή και τα ολοκληρωμένα ρεπορτάζ του.

Τη δεκαετία του ‘80 εργάστηκε στην ΕΡΤ, αρχικά με τις περιγραφές του στις σαββατιάτικες τηλεοπτικές μεταδόσεις αγώνων. Αργότερα εργάστηκε στο Μega, τον ΑΝΤ1 και, τα τελευταία χρόνια, στη Nova.

Ο Φίλιππος Συρίγος ξεκίνησε να γράφει στην «Αθλητική Ηχώ» και επί σειρά ετών ήταν επικεφαλής του αθλητικού τμήματος της «Ελευθεροτυπίας». Το 1988 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην έκδοση του πετυχημένου αθλητικού περιοδικού «Τρίποντο».

Κατά την πλούσια δημοσιογραφική του καριέρα έβγαλε δεκάδες θέματα και όχι μόνο για το μπάσκετ, καθώς ήταν από τις ελάχιστες «φωνές» που είχαν προϊδεάσει για την οικονομική ζημιά που θα προκαλούσαν στη χώρα οι Ολυμπιακοί Αγώνες του ’04.

Το 2004, λίγες μέρες μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων ο Φίλιππος Συρίγος δέχθηκε επίθεση με σιδηρογροθιές και μαχαιριές έξω από τα γραφεία του ραδιοφωνικού σταθμού Supersport FM.

Δύο άντρες που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα και φορούσαν κράνη του επιτέθηκαν, τον χτύπησαν στο κεφάλι και τον μαχαίρωσαν τέσσερις φορές στην πλάτη, τραυματίζοντας τον σοβαρά.

Πάντως ξεπέρασε σχετικά γρήγορα αυτό το θλιβερό περιστατικό και συνέχισε να κάνει τη δουλειά του, όντας παράδειγμα για τους νεότερους δημοσιογράφους.

Ο Φίλιππος Συρίγος έμεινε στις επάλξεις μέχρι τη στιγμή που αισθανόταν πως ήταν ικανός να κρατήσει μικρόφωνο: πλάι στον γιο του Γιώργο Συρίγο, στην τηλεοπτική συχνότητα της NOVA.

Δυστυχώς το Σάββατο έφυγε από τη ζωή, με αποτέλεσμα η «φωνή» του ελληνικού μπάσκετ να σιγήσει για πάντα.