ΑΚΑΔΗΜΙΑ BOCA JUNIORS- ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΣΕ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

4
1554

«Boca Es Loca» λένε οι οπαδοί της μεγάλης ομάδας του Μπουένος Άιρες θέλοντας να δείξουν την τρελά τους για τους «Κυανοκίτρινους» αλλά όσον αφορά τις περίφημες υποδομές των Αργεντίνων τίποτα δεν μοιάζει αφημένο στην τύχη και στο άκρατο συναίσθημα.

Αν και η παράδοση της ομάδας στην ανακάλυψη και την ανάδειξη σπουδαίων ποδοσφαιριστών κρατά εδώ και πολλές δεκαετίες τα φυτώρια της Μπόκα Τζούνιορς πέρασαν στο επόμενο επίπεδο το 1996.

Κομβικό σημείο η έλευση στις ακαδημίες του «Λα Μπομπονέρα» του περίφημου Χόρχε Μπερνάρντο Γκρίφα (πρώην παίκτη της Ατλέτικο Μαδρίτης). Ο επί 23 χρόνια τεχνικός υπεύθυνος μιας άλλης πηγής ταλέντου της Νίουελς, ανέλαβε να αναγεννήσει και τις παρηκμασμένες οργανωτικά αν όχι αποδοτικά υποδομές των Τζούνιορς. Έχοντας την άμεση συμπαράσταση του προέδρου Μαουρίτσιο Μάκρι ο Γκρίφα ανέλαβε γενικός συντονιστής όλου του Ερασιτεχνικού Τμήματος της ομάδας και μέχρι το 2005 που αποχώρησε το οδήγησε σε νέα πολύ πιο φωτεινά και τεχνοκρατικά μονοπάτια.

Με βασική αρχή ότι «To Γόητρο της Κορυφής Ξεκινά από τα Σωστά Θεμέλια» κατάφερε από το 98’ και έπειτα να αναδείξει από τις μικρές κατηγορίες και ηλικίες μια σειρά παικτών που ήταν αρχικά η βάση μια σειράς τεράστιων επιτυχιών (4 εγχώριοι τίτλοι, 3 Λιμπερταδόρες, 1 Διηπειρωτικό) και στην συνέχεια σημαντικών πόρων με τις μεταγραφές αυτών των νεαρών άσων στην Ευρώπη.

Παράλληλα ο «Γκριφίτο» κατάφερε να στέψει όλες τις ακαδημίες της Μπόκα βασίλισσες. Έτσι μέσα σε μια χώρα που ζει για το ποδόσφαιρο και ο συναγωνισμός είναι απίστευτα υψηλός τα φυτώρια της ομάδας κατάφεραν να κατακτήσουν για τρεις συνεχόμενες σεζόν (2004-2005-2006) το περίφημο Τσάλεντζερ Καπ. Πρόκειται για τον τίτλο της κορυφαίας σχολή ποδοσφαίρου και δίνεται με βάση τις επιδόσεις όλων των ποδοσφαιρικών ερασιτεχνικών τμημάτων σ’ όλα τα επίπεδα (ακόμα και μέσα από ομάδες δορυφόρους που συνεργάζονται επίσημα με τη Μπόκα).

Μάλιστα έτσι η ομάδα του Ντιέγκο Μαραντόνα (αν και o Pimpo d’ Oro αποτελεί προϊόν των ακαδημιών της γειτονικής Αργεντίνος Τζούνιορς  πριν το 81’ ενταχθεί στη Μπόκα) έγινε η πρώτη που θα κρατήσει το βαρύτιμο αυτό τρόπαιο στα γραφεία της (αφού αντιπροσωπεύει τους 88 συνολικά τοπικούς στις μικρές κατηγορίες που κατακτήθηκαν επί βασιλεία του).

Πολλοί από αυτούς μάλιστα αφορούσαν μεγάλα διεθνή τουρνουά (32ο Μοντέ Τρόφι  Ελβετία (για 83αρηδες),  DSF & Ahl στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (85’), Eurovoetbal Γκρόνιγκεν Ολλανδίας (84’), Τρόπαιο Angelo Dossena Κρέμα Ιταλίας (84’), Efipan Cup Βραζιλία).

Το κλειδί της επιτυχίας της Μπόκα και το σύστημα ανάπτυξης των υποδομών δεν αφορά κυρίως τις εγκαταστάσεις στο Μπουένος Άιρες που είναι μάλλον φτωχές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα αλλά το τεράστιο και άρτιο οργανωμένο δίκτυο μικρών ακαδημιών και ομάδων που επιτρέπει στην ομάδα να καλύπτει από νηπιακή σχεδόν ηλικία τα μεγάλα ταλέντα όλη της χώρας. Εκεί κρίνονται όλα αφού η μάχη με τους άλλου μεγάλους κυρίως της Ρίβερ είναι καταιγιστική και η ανακάλυψη είναι το παν.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Το φυσικό ταλέντο είναι ανεξάντλητο, οι προπονητικές αρχές απλές (ταχύτητα, απαράμιλλη τεχνική και ομαδικό πνεύμα) και όσο το δυνατόν συντομότερα από τα 13 έως τα 15 οι μικροί άσοι μετέχουν σε αγώνες υψηλού επιπέδου μικρότερων κατηγοριών. Εκεί οι νεαροί άσοι που ανήκουν στη Μπόκα γνωρίζουν με οδυνηρό τρόπο τι σημαίνει Ποδόσφαιρο στη Χώρα των Πάμπα αφού η τεχνική και η φαντασία συνδυάζονται με την σκληρότητα και την αγωνιστικότητα.

Εκείνοι που θα επιβιώσουν ποδοσφαιρικά αλλά και πνευματικά μετά τα 16 θεωρούνται έτοιμοι για την πρώτη ομάδα και μετακομίζουν στον προθάλαμο της πρώτης ομάδας (στο Αθλητικό Κέντρο του Μπουένος Άιρες) ή ακόμα και στο βασικό ρόστερ αν είναι «ξεχωριστοί». Και ευτυχώς για την Μπόκα αλλά και γενικότερα για το ποδόσφαιρο της Χώρας αυτοί οι εκλεκτοί μοιάζουν ανεξάντλητοι.

Φυσικά ο Γκρίφα δεν βασίστηκε μόνο σ’ αυτό αλλά αποφάσισε το 96’ να ανανέωσε και την υλικοτεχνική υποδομή δημιουργώντας το Casa Amarilla Complex το Αθλητικό Κέντρο για τα Ερασιτεχνικά Τμήματα της ομάδας δίπλα ακριβώς στο Μπομπονέρα. Εκεί το κυρίως βάρος δίνεται πέρα από την αθλητική πρόοδο και στην ακαδημαϊκή βελτίωση για να μπορεί όπως υποστηρίζουν ένα δυνατό πνεύμα να υποστηρίζει την ποδοσφαιρική ευφυΐα και αξία. Παράλληλα το τεχνικό τιμ εμπλουτίστηκε με δεκάδες επιστημονικούς συνεργάτες εξειδικευμένους σε όλα τα επίπεδα της οργάνωσης μια σωστής ακαδημίας. Ήταν μια συνταγή που συνδύαζε το Ταλέντο του Νότιο Αμερικάνου με την Ευρωπαϊκή τεχνογνωσία και τα θαυμάσια αποτελέσματα που παρουσίασε και συνεχίζει να προσφέρει φέρνουν συχνά στη Μπόκα ως επισκέπτες τεχνικούς υποδομών απ’ όλο τον πλανήτη.

 

Οι μάγοι της Μπόκα

Όπως προείπαμε φυσικά η παρέλαση των αστέρων που ανδρώθηκαν στο ποδοσφαιρικό πανεπιστήμιο της Μπόκα δεν ξεκινά στο 90’ αλλά τρέχει πολύ πίσω. Πρώτη μεγάλη μορφή θεωρείται ο επιθετικός Μάριο Μπόγιε (γνωστός και ως El Atómico) μεσουράνησε τα χρόνια του 40’ χαρίζοντας τίτλους στο σύλλογο όπως και οι μεταγενέστεροι Νατάλιο Πέσια και Κλεμέντε Ρόχας.

Στα χρόνια της αναγέννησης μετά το 90’ τα ονόματα είναι πολύ πιο γνωστά και ένα από αυτά και ιδιαίτερα οικείο στους φίλους της ΑΕΚ.

Ο Ροντόλφο Αρουμπαρένα (ο «Μικρός Βάσκος» όπως τον αποκαλούσαν) αποτελεί θρύλο για τις ακαδημίες των Τζούνιορς. Το περίφημο αριστερό του πόδι και η παρουσία τους σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες των μικρών της ομάδας αλλά και με τους μεγάλους μετά έχουν κάνει μυθικό το όνομα του παρότι η Ευρωπαϊκή καριέρα του δεν ήταν αντάξια των προοπτικών του.

Άλλοι σπουδαίοι παίκτες δημιουργήματα του Γκρίφα και του Μάρκι είναι ο περίφημος Καρλίτος Τέβεζ, ο Φαμπρίτσιο Κολοτσίνι, ο Σεμπαστιάν Μπατάλια, ο Νίκολας Μπουρντίσο, ο Άνιμπαλ Ματεγιάν όλοι διεθνείς με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής.

Παράλληλα τεράστια είναι και η λίστα των παικτών που διαπρέπουν σήμερα με τη φανέλα σπουδαίων ομάδων και προέρχονται από το  δίκτυο της Casa Amarilla της Μπόκα Τζούνιορς: Ματίας Σιλβέστρε, Έκτορ Μπρακαμόντε, Χουάν Φορσέτι, Αριέλ Ροζάδα, Γκαμπριέλ Κριστοβάο, Κάρλος Μαρινέλι, Μιγκέλ Κάνεο, Ομάρ Πέρεζ και πολλοί πολλοί άλλοι…

 

Μάρω Πόθα